De laatste dagen van 2009 zijn inmiddels aangebroken. Waarschijnlijk voor de eerste keer in god weet hoeveel jaar krijgen we een witte kerst. Hier in Groningen zijn ze alleen een week te vroeg geweest met al die sneeuw, nu maar hopen dat het over een week nog steeds een ‘winter wonderland’ is.

Voor mij zelf is de cirkel van dit jaar mooi rond, aangezien het begin en het eind van het jaar sneeuw bevatten. In de eerste paar maanden van 2009 heb ik namelijk het koude Nederland verruild voor het nog koudere Oostenrijk. In het plaatsje Königsleiten in het Zillertal heb ik 3 maand lang op de lange latten gestaan. Helaas was dit niet een enorm gerekte vakantie, maar was het 6 dagen per week om 8 uur opstaan, nog niet helemaal nuchter van de vorige avond, om vervolgens skileraar te spelen. Er bestaan een hele hoop vooroordelen over skileraren, mede door de welbekende ‘Heeee…..Biertje?’ reclame. (Zie: hier)

Wat hiervan waar is heb ik zelf in mogen ervaren in Königsleiten. Het is inderdaad zo dat je als skileraar aanzien geniet van de toeristen. Dit uit zich bijvoorbeeld in het voor mogen gaan bij de kassa van de plaatselijke Spar of bij de skilift. Verder werkt een rood skileraarpak op vrouwen  als een rode lap bij een stier, maar dan qua aandacht in plaats van razernij.

Snel internet heeft deze streek nog niet bereikt, dus in de eerste paar weken werd er behalve een toernooitje met wat collega’s niet gepokerd. Het toernooitje was wel een geval apart, we speelden een €5 rebuy 1-table sng met blinds die per 10 minuten verdubbelden en met 11 man aan tafel. Ondanks mijn poging om met een iets normalere structuur te spelen, bleef het bij deze blindstructuur. Het mag dan ook geen toeval heten dat de grootste luckbox het toernooi en het grootste gedeelte van de pot shipte. Ik was het overigens niet, ik bubblede op de 4^de plek toen mijn KQo (met een M van 3) niet opgewassen bleek te zijn tegen de 47s van een Oostenrijkse collega (‘nh sir, gg’).

Na een aantal week was er dan eindelijk internet beschikbaar via een soort usb-stick dongel. Je kocht een soort beltegoed van 1 Gigabyte en daarmee kon je dan op internet, vrij apart allemaal. Gelukkig neemt Full Tilt niet veel ruimte in tijdens het spelen en was dit nog wel redelijk te doen, ware het niet dat de verbinding er zo om de 15 minuten mee ophield, waarna het 1 à 2 minuten duurde om het weer te fixen. Hoeveel grote potten me dit wel niet heeft gekost is op 2 handen waarschijnlijk niet te tellen. Ondanks deze obstakels heb ik gelukkig nog wel een aantal buy-ins op de NL50 kunnen pakken in deze periode en deze vaak nog dezelfde dag ingeleverd in de plaatselijke Après Ski bar.

Toen de sneeuw gesmolten was en het tijd was om weer terug naar Nederland te gaan, was het een verademing om weer een sessie te kunnen spelen zonder de angst dat elk moment de verbinding weg kon vallen. In de zomer heb ik besloten om me wat meer op toernooien te gaan richten en aangezien ik toch een lading Full Tilt Points had liggen besloot ik om het boek ‘Tournament Poker for Advanced Players’ geschreven door Sklansky te bestellen. Dit boek kan ik iedereen aanraden die het idee heeft wel redelijk toernooien te kunnen spelen, maar merkt dat er toch nog een aantal dingen misgaan. Door deze droge theorie is mijn toernooispel in ieder geval een stuk verbeterd en hiermee is een belangrijk jaardoel een stuk beter te realiseren geweest. Dit jaardoel hield in dat ik een toernooi met >$10 buy-in en >100 spelers een keer winnend af moest sluiten. Uiteindelijk is het pas in de laatste maand van dit jaar gelukt, maar deze cash heeft een zeer welkome boost aan m’n bankroll gegeven. Een $20 MTT met zo’n 472 deelnemers werd winnend afgesloten. Bij de heads-up aangekomen bleek Michael Craig, een Amerikaanse profspeler, de ‘villain’ te zijn. Helaas voor hem zat ik redelijk ‘in the zone’ en de extra bonussen bij winst, in de vorm van een $20 Pro Bounty en een gratis t-shirt, zorgden ervoor dat ik zo gemotiveerd was dat het na zo’n 30 handen voorbij was en ik tot winnaar uit werd geroepen.

Ook was er dit jaar het plan om mee te doen aan Pokerkampioen van Nederland, maar tot op heden ben ik elke zaterdag (dus in totaal iets van 10 keer) verhinderd geweest, waardoor ik helaas net niet door zal gaan naar de volgende ronde in Rotterdam, jammer jammer.

Op 5 december, terwijl heel Nederland Sinterklaasliedjes-zingend onder de optionele schoorsteen zit viel er bij mij een blauwe envelop op de mat. Je raadt het al; de Belastingdienst. Ze konden het niet leuker maken, wel makkelijker. Dat ‘makkelijker’ vertaalt zich in een maandelijkse aangifte over hoeveel geld ik wel niet had verdiend met ‘het beoefenen van kansspelen’. Gelukkig is poker geen kansspel dus kan ik met een gerust hart overal het ronde bedrag €0 invullen. Zonder gekheid, ik was hier natuurlijk niet blij mee, maar heb tot dusver wel alle enveloppen netjes ingevuld en opgestuurd.

Tot zover de terugblik op mijn jaar, qua poker. Zoals gehoopt heb ik een hele hoop nieuwe dingen geleerd en/of verfijnd en kan ik een aantal nieuwe wapens toevoegen aan mijn arsenaal in de eeuwige strijd tussen Hero en Villain.

Vanaf hier wens ik iedereen alvast een gelukkig en gezond Nieuwjaar toe. Pas op met vuurwerk, want het lijkt mij behoorlijk lastig om een muis te bedienen zonder vingers of hand. Als laatste nog even mijn goede voornemen:

-Qua leven: meer sporten, tentamens halen, en vooral nog meer drinken en stappen, indien mogelijk!

-Qua poker: op naar de NL100 en Sunday Majors!

Groeten,

Jos